บทที่ 62 เดินห่าง ๆ จากเขาเสียหน่อยจะดีกว่า

เยี่ยเสวียนยืนอยู่หน้าประตูครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าคนด้านในไม่มีทีท่าจะตอบกลับ อีกทั้งดูท่าว่าวันนี้ทั้งวันนางคงไม่ยอมเปิดประตูให้เขาเข้าไปอีกแล้ว

เขาก็เพียงคลี่ยิ้มบาง ๆ อย่างไม่ถือสา

จากนั้นจึงหมุนตัวเดินจากไป มุ่งหน้ากลับไปยังตำหนักของตนเอง ตั้งใจว่าจะสะสางงานที่คั่งค้างอยู่ให้เสร็จโดยเร็วที่สุด

บ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ